FKNR tamboers – een slag apart

Een tamboer bij de Fanfare ‘Korps Nationale Reserve’ is zo veel meer dan iemand die bij een concert of ceremonie met een trom slaat. Van begrafenissen en herbegrafenissen tot binnenkomsten op kazernes: onze tamboers zijn door het hele land inzetbaar. Tamboer Arjen draait al jaren allerlei soorten diensten en komt daardoor op plekken en bij momenten waar je als publiek niet altijd iets van meekrijgt. Hij neemt je mee in zijn werkzaamheden.

Jongensdroom 

Voor Arjen begon de liefde voor muziek al op jonge leeftijd. Zijn vader was tamboer-maître en als klein jongetje liep Arjen al achter hem aan. “Ik liep op mijn vierde al met een tamboer-maîtresstok, samen met mijn broer. Mijn vader gooide hem nog weleens kapot, dus wij liepen voor de zekerheid met een reserve.” De stap naar Fanfare ‘Korps Nationale Reserve’ was dan ook een logische. “Ik heb altijd al militaire muziek willen maken. Het was echt een jongensdroom.” 

Eervolle taak

Van alle diensten die Arjen als tamboer draait, zijn het vooral de eervolle diensten, zoals begrafenissen en herbegrafenissen, die hem bijblijven. Recent was hij bijvoorbeeld betrokken bij de begrafenis van een voormalig Natres-generaal, die commandant van Bronbeek was.  “Daar ben ik eigenlijk ook voor bij de FKNR gekomen.” Gemiddeld speelt Arjen zo’n tien keer per jaar bij een herbegrafenis. “Het gaat vaak om slachtoffers uit de Tweede Wereldoorlog, maar we doen de laatste tijd ook steeds meer herbegrafenissen van mensen die in Libanon zijn omgekomen.” Juist die momenten maken voor Arjen duidelijk waarom hij ooit voor militaire muziek koos.

Veer in de kont 

Een van de diensten waar Arjen regelmatig voor wordt ingezet, is het ‘binnenklappen’. Een peloton dat in opleiding is, sluit een eindbivak af met een commandantenmars. “Ze lopen zich dan helemaal kapot. Tijdens de laatste kilometer, anderhalve kilometer of soms de laatste 400 meter staat de familie langs de kant en wij als tamboers lopen voorop. Dat geeft zo’n moment net wat meer cachet.”

Voor Arjen is dat precies de kracht van de muziek tijdens zo’n dienst.

“Je maakt het af. Je geeft ze het gevoel van: yes, ik heb het gehaald. Met opgeheven hoofd en een veer in de kont lopen ze naar binnen. Ze zijn helemaal op en wij geven ze met de muziek dat laatste beetje energie. Je knapt gewoon op van muziek. De mooiste binnenkomsten zijn wat mij betreft die waarbij de familie helemaal losgaat, bijvoorbeeld met fakkels en rookbommen.”

Dat maakte hij zelf mee tijdens een binnenklapdienst in Assen, samen met Niels, eveneens tamboer bij de FKNR. Vooraf was het voor beiden niet helemaal duidelijk wat er precies van hen verwacht werd of hoe de route liep. “De adjudant die daar de boel leidde, zei op een gegeven moment: ‘Het komt wel goed, je kunt geen kant op, je moet wel mee.’ We keken elkaar aan en dachten: we zien het wel. We gingen lopen en volgens mij had ieder familielid wel een rookbom bij zich. Je bent daar niet bekend en die rook is aan alle kanten, dus op een gegeven moment zie je echt helemaal niks meer. Toen de rook wegtrok, konden we de bocht maar net maken. Dat was echt leuk.”

Verhuizen in Soesterberg

Niet iedere dienst draait om een vast ceremonieel moment. Arjen is ook betrokken bij bijzondere gebeurtenissen binnen de krijgsmacht, zoals de verhuisceremonie van het 45e in Soesterberg. Het 45e was gevestigd in Havelte, maar werd verplaatst naar het midden van het land. “Ze willen de infanterie door het hele land verspreiden. Daarom is het hele bataljon naar het midden van het land gegaan om weer andere mensen te trekken.”

De verhuizing werd niet alleen op de kazerne gevierd. Het was de bedoeling dat het bataljon midden in Soesterberg in contact kwam met burgers. “Soesterberg is natuurlijk altijd al een echt defensiedorp geweest, dus het bataljon werd daar welkom geheten tijdens een bijzonder appel in het dorp.” Daarna liep het bataljon ongeveer een kilometer door Soesterberg, waarna het met bussen naar de Dumoulinkazerne werd gebracht. Daar volgde een bijzonder schouwspel.

“We gingen met tank en al de kazerne op. Daar hebben we nog een intern appel gedaan. Liep ik daar in m’n eentje voor 400 man en een tank.”

Juist dat soort onverwachte momenten maken het werk voor Arjen interessant. “Het is gewoon echt leuk om al die verschillende dingen mee te maken en te zien. Als je tamboer bent bij de FKNR en je bent inzetbaar voor binnenkomsten of individuele diensten, leer je echt de Defensie-organisatie kennen.”